Spelen
Iemand, meestal je papa of je mama, heeft mij gebeld dat jij niet zo lekker in je vel zit. Ik praat dan met je papa, mama of met andere personen die voor jou zorgen (vanaf nu noem ik die verzorgers). Samen bedenken we hoe wij jou kunnen helpen.
Voor kinderen is het vaak lastig om te vertellen wat ze voelen of meegemaakt hebben. Daarom is er voor kinderen speltherapie. Daar mag je wel, maar hoef je niet te praten. Je kunt daar spelen over wat je bezig houdt.
Als we denken dat speltherapie jou zou kunnen helpen, dan kom je spelen in de spelkamer.
De spelkamer is een kamer met heel veel speelgoed. Ook staat er een zandtafel, een poppenkast en een winkeltje. Er is verf, klei en er zijn andere knutselspullen. Je kunt je verkleden of een spelletje spelen.
De eerste paar keren dat je komt geef ik je een paar opdrachtjes. Zo kan ik kijken of speltherapie wel de goede hulp is voor jou. Je mag ook zelf één ding kiezen om te doen.
Als er besloten wordt dat je vaker gaat komen, dan mag je vanaf dan helemaal zelf weten wat je gaat doen. Als je ervoor kiest om alleen te spelen, dan kijk ik met je mee. Je kan me ook vragen om met je mee te spelen. Niets is gek en alles mag. Nou ja…alles…. Er zijn twee belangrijke regels in de spelkamer. We doen elkaar geen pijn en we maken niets expres kapot.
Je komt iedere week op een vaste dag en een vaste tijd 45 minuten spelen. In de vakanties stoppen we even.
Af en toe heb ik een gesprekje met je ouder(s) of verzorger(s). Vóór dit gesprek overleg ik met jou of je wilt dat ik iets aan ze vertel. Alleen dat vertel ik ze. De rest blijft in de spelkamer en in jouw en in mijn hoofd. Alleen als ik denk dat het ècht noodzakelijk is dat je ouder(s) of verzorger(s) het weten, dan vertel ik het, maar pas nadat ik het eerst met jou besproken heb. Jij hoeft zelf thuis ook niet alles te vertellen, alleen als je dat zelf wilt.
Als je ouder(s) of verzorger(s), jij en ik denken dat het beter met je gaat, dan spelen we nog een paar keer en nemen we daarna afscheid. Je krijgt van mij altijd iets mee als herinnering aan het spelen in de spelkamer.